10 Ocak 2016 Pazar

Vize ve Final Haftası Gelen Evlenme İsteği

     Vize final öncesi ve sonrası, özellikle de final dönemi gelen felsefik düşünce J

   Zor sınavlar öncesi hissedilen durumdur. Vicdan azabı duymayım diye çalışırsın, çalışırsın, çalışırsın... Bi kaç saat sonra yapamayacağını düşünürsün, kalacağından eminsindir, sonrasında herşeyi bırakasın gelir. Etrafında ki amaçsız okumaya gelen kişilerin gırgırları, geyikleri sana çok hoş gelir. Onlar kendi hallerinde takılırken sen ise çalışsan dahi başaramayacağın (başarsan bile beyninde bitirmişindir kalacağını) bir derse nefretle çalışırsın. Çalışırsın ama bedenen masa başında, notlar önünde, beyin olarak çok farklı dünyalardasındır. En ufak fark etmeğin detaylar bile ders çalışırken aklına gelir.
  Okumak için aldıın bir köşeye attığın kitap bile senin dikkatini çeker ve o an okumak için can atarsın. Farkındasın ki okursan ders çalışamazsın :) Bunları düşünürken saniyelerin, dakikaların geçtiğini fark edersin tutuşmaya başlarsın. 15-20 saniyeliğine evlenip, çoluk çocuğa karışmayı bile düşünürsün. Başka zaman evlilik çook uzak gelir. Yemektir, iştir, çocuktur sana çok daraltıcı gelir. Fakat sınav haftası o kadar çekici gelir ki müthiş birşeydir bu fikir.
  'Bu hoca geçen sene ne sormuş' o derslerle alakalı önce ki yıllarda çekilmiş sınav soruları gelir ki emin olun hocanın arşivinde bile o kadar eski yıla ait sınav soruları yoktur. Saat 10'a kadar çalışsam, 12'ye kadar dinlensem sonra tekrar 3'e kadar çalışsam düşüncesi. (Bütün geceyi bilgisayar ve telefonla geçirdi sabah 9'da kalktı, 10:30'da sınava gitti) J