28 Temmuz 2016 Perşembe

BİZDE DE KALP VARDI. SAĞOLSUNLAR ŞİMDİ YERİNDE MANGALLIK MESİRE ALANI VAR. DUMAN DUMANA...

    Bir olayı yaşamaktan daha heyecanlı bişey varsa kesinlikle kız arkadaşlarına olayı anlatmaktır. Hatta sırf bu yüzden bile yaşadığımızı düşünüyorum.
   Belli bir dönem ilişkiler sallantıya girer. Nerede hata yapıyorum diye günlerce sorarsın kendine. Karşı tarafın bu durumu ruhu bile duymaz. Çünkü anlatsan genelde "yaa offf! bıktım, herşeyi yanlış anlıyosun, kendi açından düşünüyosun, saçmalamayı kes, hayır değişmedim ben aynıyım..." gibi cümleleri duyacağından eminsindir.Durumu içinde yaşıyosun, karşılıklı halledilmesi gereken bi durum ve karşı tarafa anlatamıyosun.Yavaş yavaş depresyon mode onn oluyor :) Mesafenin verdiği özlemden kaynaklanan bi durum olsada insan kendine anlatamıyor bunu. Sen kendi kendine tribe, derde gir adamın ruhu duymasın! Duysa bile yine sen suçlu olacaksın. İçinde yaşamak daha mantıklı geliyor.
   Birde baş belası kilolar var tabii. Bu durumları yaşarken zayıflama çabaları yok mu ? yemin ederim gram zayıflamıyosun, aksine daha da kilo alıyosun.İçimize attıklarımız kiloya dönüşüyo galibaa :( Sen kendi kendine derde gir, adamın ruhu duymasın üstüne birde zayıflamaya çalışırken kilo al. Olacak iş mi bu ?
   Sınav stresleri kazanamam korkusu derken herşey üst üste gelmiş, beklediğin nokta kadar ilgi... Bazen düşünüyosun acaba ilgi eksikliği mi var ? E aileden yeterince ilgi sevgi görüyosun, demek ki eksiklik yok. İnsan sadece sevdiği insandan ilgi görmeyince boşluğa düşüyo. Kesinlikle ilgi manyağı değilim, özlemden kaynaklanan bi durum. "Ya akşama kadar çalışıyosun, pek konuşamıyoruz. İşten geliyosun yorgunsun. Ne olcak 5-10 dakika konuşsak" dersin. Aricam der aramaz, mesaj atarsın aklına geliyim de arasın diye amam aramaz. Tabii bunları erkekler okuyunca "Ya kız milleti abartıyolar, çok abartıyolar bee halden anlamaz" diyecekler. Ama istediğimiz minicik bir ilgi. Yanlış anlamayın bu sürekli olan bi durum değiiiil :) İnsan kendi derdi ve gelecek sıkıntısı ile uğraşırken bir de bu kısa dönemli olaylar olunca iyice daralıyo yet-heer diyo. "Sevgililik döneminde tatlı sıkıntılar bunlar. Bi de evlenince gör" diyen arkadaşlarımda sağolsunlar iyi ki varlar bire bin katıyolar :)
   Bunları yazmamın, anlatmamın bir amacı var normal bi zamanda da hayatımda ki en ufak bir olayı etrafıma anlatmaya bayılan bir insanım. Kız arkadaşlarımda bir konuyu telefonda saatlerce tartıştıktan sonra ertesi gün buluşup aynı konuyu yüz yüze konuşan insanlarız :) Kendimi bildim bileli anlatıyorum ve paylaşıyorum. Vee hep böyle devam edecek. Size anlatamasam da yazıyorum :) Düşüncem değişse, herşey yoluna girse, evlensem, iş güç çocuk sahibi olsam bile anlatıp yazacağım :)

2 Temmuz 2016 Cumartesi

ZORLU MARATON YOLCULUĞUM BAŞLADI BİLE...

Bu arada yazmayı unuttum. Üniversiteden mezun oldum, staj filan derken günler akıp geçmiş. Staj derken staja gittiğim gün benim için bitti :) Aylar önce staj yerimi ayarladım. Gittim görüştüm Allah'ım nerde suratsız, ilgisiz hödük insan varsa şirket sahibi şirkete toplamış insanları. Bi etrafta ki insanlara baktım bi kendi neşeme baktım, neyse dedim belki şirkette sorun vardır ön yargılı olmayım dedim. 2 ay sonra gelince herşey düzelmiş olur diye umut edip içimi rahatlattım.


İnsanın hayatı mezun olduktan sonra başlıyomus meğerse. Derlerdi de inanmazdım. Herşey alışverişten gezmekten ibaret zannediyodum. Mezun oluyosun iş derdi sıkıntısı, sınav sıkıntısı, staj sıkıntısı derken bunalıma giriyosun. Hayatın laylaylomluğundan zamanında adam gibi çalışıp, adam gibi bi bölüm okumadık diye bunlar hep. Eşşşşek kafam o zaman söylenen laflar bi kulaktan girer diğerinden ışık hızında çıkardı.Dinlemedim kimseyi iyi b*k yedim. Şimdi pişman oluyo insan ama ne faydaaa... 

2 hafta önce stajım başladı. 1 gün önce aradım servisi ayarladım heyecanlıyım. Ertesi gün servise binip staj yerine gittim. Kapıdan içeri girdim tam karşımdaki sekreter bön bön bakıyo. İnsan bi hoşgeldiniz, nasıl yardımcı olabilirim der. Yok nerdeee bön bön baktı. Ne diyeceğimi unuttum onun mahkeme suratını görünce. Artık ben selam verdim muhasebecinin odaya geçtim. Muhasebeci masasının başında sigara içiyo, ama ne sigara göz gözü dumandan görmüyo. Derdin ne be adam sabahın köründe sigara içiyosun. Geçtim oturdum şirket sahibin bekliyorum ama içim içimi yiyo bu insanların içinde staj nasıl yapcam, nasıl zaman geçicek. Artık bana acıyıp duvarlar dile gelip konusucak. Rinit alerji rahatsızlığımdan dolayı doktor maskesi takmak zorundayım. Stajada mecburen maske ile geldim. Neyse odaya geçtim oturuyorum hödük insan demez mi rahatsızlığın ne? İçimden kendimle konuşuyorum. 'Sen ne şapsal insansın ya sanane benim rahatsızlığımdan sanane buraya staj için gelmişim konumuz bu mu şimdi ????'' Önemli bişey değil dedim geçiştirdim. Ne amaçla  geldiniz dedi. Staj için dedim. Tekrar sigarasını içmeye devam etti. Hey Allh'ım o kadar derdin tasanın içinde bide beni bunlarla mı sınıyosun diyorum içimden. Aradan 10 dk geçti bana demesin mi bana su sebilinden su getirir misin? Sebil girişte diye. İşte o an cinlerim tepeme geldi o içtigi sigarasını da küllerinide ağzına kulaklarına gözlerine doldurmak istedim. Sigarasını gözünde söndürmek istedim. 'Pardon ben buraya su getirmeye gelmedim, Staja geldim ama görünen o ki suratsız insanlarla aynı atmosferi paylaşamıyorum dosyalarımı imzalatıp bir daha gelmemek üzere gidicem dedim. Bön bön baktı. 5 dakika sonra  gelen şirket sabihine dosyamı imzalattığım gibi çıktım geldim. İmzalatırken de tabi patronları suratsız çalışanları da mı suratsız olmasın dedim çıktım geldim. Yani staj günüm başlamadan bitti :D Allah hepimizi umarım iyi insanlarla karşılaştırır. Anlamıyorum her işim ters her işim sakat. Tamamen sanslı insanlara tepki olarak doğduğumu düşünüyorum artık :))

Benim serüvenim yeni başlıyo  daha nelerle karşılasıcam ne olaylarla, ne insanlarla... Neler bekliyo beni kim bilir.